مقدمه
بازی Pragmata از زمان معرفیاش بیشتر به خاطر فضای علمیتخیلی و رابطه میان شخصیتهای Hugh و Diana مورد توجه قرار گرفته، اما حالا بسیاری معتقدند این بازی فراتر از کلیشه تکراری «پدر غمگین» عمل کرده و رویکرد متفاوتی به رابطه میان شخصیتها دارد.
تفاوت با بازیهای مشابه
در سالهای اخیر بازیهایی مثل The Last of Us و God of War باعث محبوب شدن فرمول «پدر و کودک همراه» شدند؛ فرمولی که معمولاً روی شخصیتهای افسرده و روابط تلخ تمرکز دارد. اما Pragmata تلاش کرده این رابطه را گرمتر، انسانیتر و امیدوارکنندهتر نشان دهد.
نقش Diana در گیمپلی
یکی از نکات مهم بازی این است که Diana فقط یک شخصیت همراه نیست. او مستقیماً در روند گیمپلی و هک کردن دشمنان نقش دارد و بازیکن باید دائماً با او همکاری کند. همین موضوع باعث شده سیستم همراهی در بازی حس طبیعیتر و کاربردیتری داشته باشد.
تمرکز روی همکاری بهجای محافظت
برخلاف بسیاری از بازیهای Escort محور که شخصیت همراه بیشتر دردسرساز است، Pragmata رابطهای دوطرفه ایجاد میکند. Hugh و Diana هر دو برای بقا به یکدیگر نیاز دارند و همین مسئله باعث شده ارتباط آنها بخش مهمی از گیمپلی باشد، نه فقط داستان.
فضای احساسی بازی
فضای منزوی و علمیتخیلی Pragmata باعث شده رابطه میان دو شخصیت اصلی بیشتر دیده شود. بسیاری از منتقدان اعتقاد دارند بازی بهجای تمرکز روی غم و تراژدی، حس امید و همراهی را منتقل میکند و همین تفاوت اصلی آن با آثار مشابه است.
جمعبندی
Pragmata فقط یک بازی اکشن علمیتخیلی نیست، بلکه تلاشی برای ارائه تصویری متفاوت از رابطه میان دو شخصیت در بازیهای مدرن محسوب میشود. بهنظر میرسد Capcom سعی کرده فرمول آشنای «پدر و کودک» را به شکلی تازه و انسانیتر بازسازی کند.
ارسال دیدگاه