بازگشت یک ماجراجویی ۱۶ بیتی
Aggelos 2 دنباله‌ای است که به‌جای تلاش برای بازسازی کامل فرمول قسمت اول، آن را به سمت یک Metroidvania گسترده‌تر می‌برد. بازی با ظاهر پیکسلی، موسیقی نوستالژیک و فضای فانتزی خود مستقیماً حال‌وهوای بازی‌های دهه ۹۰ را هدف گرفته و در عین حال دنیای بزرگ‌تر و آزادی بیشتری برای اکتشاف در اختیار بازیکن قرار می‌دهد.
دو جهان برای کشف کردن
یکی از ایده‌های جذاب بازی وجود دو قلمرو نور و سایه است که بازیکن می‌تواند میان آن‌ها جابه‌جا شود. این ساختار باعث شده اکتشاف فقط به پیدا کردن مسیر بعدی محدود نباشد و دسترسی به توانایی‌های جدید، مناطق قبلی را دوباره ارزشمند کند. طراحی جهان نیز نسبت به قسمت نخست بازتر شده و حس ماجراجویی بیشتری ایجاد می‌کند.
مبارزه‌ای ساده اما سرگرم‌کننده
سیستم مبارزات پیچیدگی بسیار زیادی ندارد، اما با اضافه شدن قابلیت‌های جدید و امکان استفاده از فرم‌های متفاوت، به‌مرور تنوع بیشتری پیدا می‌کند. دشمنان مختلف و باس‌های بزرگ نیز باعث می‌شوند مبارزات از یکنواختی کامل فاصله بگیرند؛ هرچند برخی منتقدان معتقدند فرم‌های نور و سایه می‌توانستند تفاوت مکانیکی بیشتری با یکدیگر داشته باشند.
پیشرفت واقعی در دل اکتشاف
بخش مهمی از جذابیت Aggelos 2 به سیستم پیشرفت آن مربوط می‌شود. پیدا کردن قابلیت‌ها و ارتقاهای جدید فقط قدرت شخصیت را افزایش نمی‌دهد، بلکه راه‌های تازه‌ای برای حرکت در محیط و دسترسی به مناطق مخفی ایجاد می‌کند. همین موضوع باعث می‌شود گشت‌وگذار در نقشه انگیزه بیشتری داشته باشد و بازیکن برای پیدا کردن آیتم‌های مخفی به عقب برگردد.
تصویری که بوی خاطره می‌دهد
از نظر هنری، بازی یکی از نقاط قوت خود را در ظاهر ۱۶ بیتی و رنگ‌های زنده پیدا می‌کند. موسیقی نیز با استفاده از حال‌وهوای چیپ‌تیون، فضای آثار کلاسیک را زنده می‌کند. با این حال، طراحی برخی دشمنان عادی انسجام چندانی ندارد و در مقابل، باس‌ها معمولاً از طراحی بسیار چشمگیرتر و جزئیات بیشتری برخوردارند.
نوستالژی همیشه کافی نیست
مشکل اصلی Aggelos 2 این است که وفاداری زیاد به طراحی بازی‌های قدیمی گاهی علیه خودش عمل می‌کند. نبود برخی امکانات مدرن، کنترل‌هایی که در ابتدا کمی گیج‌کننده هستند و بعضی جهش‌های سختی می‌توانند تجربه را برای بازیکنان امروزی آزاردهنده کنند. مأموریت‌های فرعی نیز بیشتر به جمع‌آوری آیتم‌ها محدود شده‌اند و می‌توانستند خلاقانه‌تر باشند.
نقاط مثبت:
- دنیای بزرگ‌تر و اکتشاف آزادتر
- طراحی جذاب دو جهان و مکانیک تغییر فرم
- گرافیک پیکسلی و موسیقی رترو دوست‌داشتنی
- مبارزات ساده اما سرگرم‌کننده
- پیشرفت شخصیت و توانایی‌های متنوع
نقاط منفی:
- کنترل برخی قابلیت‌ها در ابتدا گیج‌کننده است
- درجه سختی در بخش‌هایی نامتوازن می‌شود
- مأموریت‌های فرعی عمق زیادی ندارند
جمع‌بندی؛ یک دنباله دوست‌داشتنی
Aggelos 2 یک Metroidvania جاه‌طلبانه نیست که بخواهد قواعد این سبک را تغییر دهد؛ هدف اصلی آن ارائه یک ماجراجویی کلاسیک و سرگرم‌کننده با چاشنی نوستالژی است. جهان بزرگ‌تر، اکتشاف آزاد، پیشرفت رضایت‌بخش و ترکیب قلمروهای نور و سایه، آن را به دنباله‌ای بهتر و کامل‌تر تبدیل کرده‌اند، هرچند طراحی قدیمی و برخی مشکلات کنترل و تعادل مانع از رسیدن آن به سطح بهترین آثار این ژانر می‌شوند.
