مقدمه
بازیهای کارتینگ دهه ۹۰ برای بسیاری از ما پر از خاطرات شیرین هستند. Street Racer Collection قصد دارد همین حس نوستالژیک را دوباره زنده کند و بازیکنان را با مسابقات سریع، شخصیتهای عجیب و مسیرهای متنوع سرگرم کند. این مجموعه چهار نسخه کلاسیک بازی را گرد هم آورده و تجربهای چندنفره و پرچالش ارائه میدهد، اما آیا این تجربه با استانداردهای امروزی هم قابل قبول است؟ در ادامه، نگاهی کامل به این مجموعه خواهیم داشت.
داستان و سبک بازی
Street Racer Collection شامل نسخههای Super NES، MegaDrive، MS-DOS و Game Boy است. بازی با بازاریابی «ترکیبی از Mario Kart و Street Fighter» معرفی شد؛ به این معنا که کارتهای مسابقه شبیه Mario Kart و شخصیتها یادآور شخصیتهای Street Fighter هستند.
مجموعه شامل ۲۷ مسیر مسابقه و ۸ شخصیت عجیب و بامزه است. هر شخصیت حرکت ویژهای دارد که میتواند دیگر رانندگان را از مسیر خارج کند و کیتهای تعمیر برای بازگرداندن سلامت نیز وجود دارد. مهمترین تفاوت بازی با Mario Kart، داشتن نوار سلامت برای شخصیتها است که هر ضربه باعث کاهش نوار سلامتی میشود و رانندگی دقیقتری را میطلبد.
حالتها و تنوع گیمپلی
مجموعه دارای پنج حالت بازی است: Practice، Head to Head، Championship، Soccer و Rumble.
-
حالت Rumble بازیکنان را ملزم میکند تا رقیبان را از محیط خارج کنند.
-
حالت Soccer در واقع بازی فوتبال با ماشینهاست، اما در نسخه MS-DOS موجود نیست.
-
امکان بازی چندنفره محلی تا ۴ بازیکن نیز در نسخههای SNES، MegaDrive و MS-DOS وجود دارد.
با وجود اینکه هر نسخه بازسازی شده و نمایی قابل قبول دارد، اما گرافیک بازی بسیار قدیمی و مبهم است. نسخه Game Boy با چهار سایه خاکستری خوانایی کمی دارد و Power-Upها دشوار قابل تشخیص هستند. نسخههای دیگر کمی بهتر هستند، اما همچنان تصویری شلوغ و نامناسب ارائه میدهند.
صدا و موسیقی
موسیقی بازی عمدتاً چیتون (chiptune) و فراموششدنی است. نسخه Game Boy صدای آزاردهندهای دارد و تجربه بازی را کمی ناخوشایند میکند. جلوههای صوتی نیز ساده و قدیمی هستند و برای بازیکنان امروزی جذابیتی ندارند.
کنترلها و تجربه رانندگی
کنترلها یکی از نقاط ضعف اصلی بازی است. حرکت ماشینها لغزنده است و حس رانندگی روی یخ را القا میکند. با وجود اینکه کمی زمان برای عادت کردن لازم است، کنترلها همچنان سخت و غیر دقیق باقی میمانند. جالب است که نسخه Game Boy، با وجود محدودیتهای گرافیکی، بهترین کنترل را ارائه میدهد.
یادآوری خاطرات و نقد نهایی
برای بسیاری، نسخههای قدیمی Street Racer خاطرهانگیز هستند، اما تجربه این مجموعه نشان میدهد که بازی با گذر زمان کیفیت خود را از دست داده است. بازی با دوستان میتواند سرگرمکننده باشد، اما برای اکثر بازیکنان امروز، تجربهای ناکامل و قدیمی ارائه میدهد. مگر اینکه طرفدار پر و پا قرص این سری باشید، تجربه این مجموعه چندان توصیه نمیشود.
نقاط قوت
-
حالتهای مختلف بازی و تنوع گیمپلی
-
مسیرها و شخصیتهای متنوع
-
امکان بازی چندنفره محلی تا ۴ بازیکن
-
Power-Upها و حرکتهای ویژه شخصیتها
نقاط ضعف
-
گرافیک قدیمی و مبهم در تمامی نسخهها
-
کنترلهای لغزنده و دشوار
-
موسیقی و جلوههای صوتی کمکیفیت
-
تجربه کلی بازی قدیمی و با استانداردهای امروز منطبق نیست
جمعبندی
Street Racer Collection مجموعهای نوستالژیک از بازیهای کارتینگ دهه ۹۰ است که تجربهای سرگرمکننده و چندنفره ارائه میدهد. با این حال، گرافیک، موسیقی و کنترلها با استانداردهای مدرن فاصله دارند و برای اکثر بازیکنان امروزی ممکن است جذاب نباشد. تنها طرفداران قدیمی سری ممکن است از تجربه دوباره این مجموعه لذت ببرند.
